مجنون و تنها

برايت خاطراتی بر روی اين دفتر سفيد نوشتم;

كه هيچ كسی نخواهد توانست اين چنين خاطرات شيرينی را;

برای بار دوم برايت بازگويد.

چرا مرا شكستي؟ چرا؟

اشعاری برايت سرودم;

كه هيچ مجنونی نخواهد توانست مهربانی و مظلومی چهره ات را توصیف كند.

چرا تنهايم گذاشتي؟ چرا؟

چهره ی پاك و معصومت را صد ها بار بر روی ورق های سفيد;

با باقی مانده ی وجودم نگاشتم.

چرا اين چنين كردی با من؟ چرا؟

زيبا ترين ستارگان آسمان را برايت چيدم.

خوش بو ترين گل های سرخ را به پايت ريختم.

چرا اين چنين شد؟ چرا؟

من كه بودم؟

كه هستم؟

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در شنبه یازدهم خرداد 1387 ساعت 23:11 موضوع | لینک ثابت

چرا وقتی که آدم تنها میشه

غم و غصه اش قدّ یک دنیا میشه

میره یک گوشه پنهون می شینه

اونجا رو مثل یک زندون می بینه

غم تنهائی اسیرت می کنه

تا می خواهی بجنبی ، پیرت می کنه

وقتی که تنها میشم ، اشک تو چشام پر می زنه

غم میاد یواش یواش خونه دل در می زنه

یاد اون روزها می افتم زیر مهتاب بهار

توی جنگل ، لب چشمه می نشستیم من و یار

می گن این دنیا مثل قدیما نمی شه

دل این آدما زشتِ ، دیگه زیبا نمی شه

این بالا باز داره زاغ ابرها را چوب می زنه

اشک این ابرها زیاده ، ولی دریا نمی شه

( فریدون فروغی)

نظر یادتون نره...

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در شنبه بیست و یکم مهر 1386 ساعت 7:36 موضوع | لینک ثابت

محبوبم ... من نگاهم و تو ستاره ای.

من تماشا میکنم و تو نور میافشانی.

من زورقی سرگردان هستم و تو بادبان آن هستی.

من در آب شناورم و پیش می روم و تو هدایت کننده و راهنمایم می باشی .

در کنار تو که چون روز روشنی و می درخشی،من مانند شب تیره و غم انگیز

راه می پیمایم.

زیرا روزهای روشن،شبهای تاریک دارند و همانگونه که بدنبال هر جسم

جانداری سایه ای وجود دارد یکعشق زنده هم دنبال زیبائیهاست .

تو زیبا باش ولی به من نگاه کن و بخند و بگذار بر پاهایت بوسه زنم.

بیا دلمان را از شادکامی لبریز کنیم و دیگر هیچ از زندگی نهراسیم.

ببین- عشق در اقیانوس زمانه چون زورق سبکی نیست که هر دم بازیچه دست

امواج شود بلکه چون جزیره ایست که هر اندازه کوچک هم باشد و پیرامونش را

خیزابهای بزرگ فرا گیرد باز نمی تواند آن را از جای برکند و به همراه ببرد.

پس بیا تا یکدیگر را دوست بداریم و تا آن زمانی که تو زنده باشی و مرا 

دوست بداری و زندگانی دربهشت را یکساعت در آغوش تو بودن خواهم فروخت.

باید بر آن لبانی که می بوسم بیشتر خنده باشد . آیا می دانی بوسه برای چه

خوب است؟ برای آنکه اشکها را پاک و لبها را خندان کند.

راست گفتی عشق خوبان آتش است

سخت می سوزاند اما دلکش است

من کجا و ترک آن مهوش کجا!

دل کجا پرهیز از این آتش کجا!

شادمانم گر چه در این آتشم

روز و شب می سوزم اما دلخوشم

از خدا خواهم که افزونش کند

دل اگر دم زد پر از خونش کند

باغ دل را با صفا تر می کند

مرغ جان را خوشنواتر میکند.

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 14:0 موضوع | لینک ثابت

من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست

     کنج هر دیوارش دوستانم بنشینند آرام

                گل بگویند،گل بشنوند

هر کس می خواهد داخل خانه پر مهرو صفایمان گردد

       یک سبد بوی گل یاس به ما هدیه کند !

                     شرط دارد :

        گشودنه آن شستشوی دلهاست،

   شرط آن داشتن یک دل بیرنگ و ریاست.

          بر درش برگ گلی می کوبم

   و روی آن با قلم می نویسم :

ای یار خونه دوستی ها اینجاست،خانه دوست میان دلهاست

           زندگی فلسفه ای جز جمع و تفریق نیست

که زمانی ما رو گرد هم و زمانی دیگر از هم تفریق می کند ...

** بیا تا شمع،هم پروانه،هم یار هم باشیم

                                        در این گلشن بهار هم گل هم خار هم باشیم **

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در پنجشنبه بیست و یکم تیر 1386 ساعت 13:59 موضوع | لینک ثابت

تو همونی که غم منو میدونی

من میخواستم که یک عمر با من بمونی

تو همونی که میشد از توی چشماش

جون گرفتو جون سپرد برای حرفاش

ای غریبه با دلم نامهربونی

تو نخواستی که دیگه با من بمونی

من می خواستم عمرمو به پات بریزم

تو نخواستی،

 تو نخواستی،

 تو نخواستی

کاش که اون نگاه سردت

منو تو غم جا نمی ذاشت

من می خواستم با تو باشم

تو دلت اما نمی خواست

منه تن خسته یه زخمی، می دونم

اگه تو مرهم نباشی، ویرونم.

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386 ساعت 7:56 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در سه شنبه دوازدهم تیر 1386 ساعت 8:52 موضوع | لینک ثابت

                هر روزتان نوروز

نوروزتان پیروز

بهار بهترين بهانه براي اغاز واغاز بهترين بهانه براي زيستن

آغاز بهار بر شما مبارک

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

بین من و عشق تو دلی فاصله است ! نیست!

گفتم که صبر کن و گوش به من کن

گفتی که باید بروم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آنوقت

جز عشق تو در خاطره من شعله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مساله ای نیست !!!!!!!!

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 ساعت 12:11 موضوع | لینک ثابت

کاش:

کاش : نقاش چیره دستی بودم و چهره تو را بر صفحه ای مرتسم می کردم.

کاش: نوازنده ای بودم و در میان لرزشهای سیم دلربائیهای تو را مجسم می نمودم .

کاش: شاعری بودم و قسمتی از احساسات خود را بصورت شعر برایت می سرودم .

کاش: میوه ای بودم و در دهانت آب می شدم.

کاش: گل کوچکی بودم و با عطر خود روحت را معطر می ساختم.

کاش: آب زلالی بودم و برای همیشه پاهای کوچکت را می شستم.

کاش: بار دیگر از دهانت آوای مهر و محبت می شنیدم.

زندگی: چون گل زیبا و لطیفی که در بهار طبیعت شکفته می شود

آغاز می گردد اما خیلی زودتر از عمر یک گل دوران آن به پایان  می رسد ..........

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در چهارشنبه یکم آذر 1385 ساعت 7:12 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در پنجشنبه شانزدهم شهریور 1385 ساعت 8:9 موضوع | لینک ثابت

**دوستت دارم**

مهربانم برروی گل می خواستم بنویسم اماگلبرگ لطیف تراز آنبود  که فکرش را میکردم .

 برروی دریا می خوا ستم بنویسم موج خروشان اجازه نداد.

برروی آسمان خواستم بنویسم تند باد اجازه نداد.

برروی صفحه ای می خواستم  بنویسم قلم اجازه نداد .

بنابراین برروی قلبم با تیشه ی عشق این گونه حک کردم :

**دوستت دارم **

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در دوشنبه دوم مرداد 1385 ساعت 10:12 موضوع | لینک ثابت

  امروز ۹ تیراست. یه جورائی فکر کنم امروز روز به خصوصی

برای من باشه . چند لحظه اجازه بده برم شناسنامه ام رو نگاه کنم . بله

فکرم درست بود . امروز روز تولدمه ... هوررررررااااااااااا 

چقدر خوب بود که انسان کسی رو دوست نداشته باشد . چقدر خوب بود که زیبائیهای طبیعت را می دید و

بیاد محبوبش نمی افتاد و زجر نمی کشید . چقدر خوب بود که صدای بلبل را می شنید و صدای معشوقه اش

در گوشش طنین انداز نمی شد . چقدر خوب بود که صدای زمزمه جویبار ، اشکش را جاری نمی کرد.

چقدر خوب بود که مهتاب خیال انگیز  و رویا خیز چهره معصوم و دلربای او را به نظرم مجسم نمی ساخت

همیشه به گریه عشاق می خندیدم و سوزوگداز آنها را با نظری بی اعتنا می نگریستم و می گفتم : معشوق

کیست که بتواند روح و هستی مرا در تسلط خود در آورد؟

من همیشه آزاد خواهم بود و هیچوقت به دام کسی گرفتار نخواهم شد اما افسوس نمی دانم

شما چه گلی  را به دست خود پرورانده اید ؟

آیا دیده اید ؟ که چگونه ریشه ها و شاخه های آن در قلب من روئیده است و اگر دستی بی احتیاط یا جفا کار

غنچه های نورس او را بر کند و با یک قساوت وحشیانه شاخه های ظریف آن را خرد کند چه طوفانی از

 رنج و نومیدی در کانون قلبم بر می خیزد و چه شعله های از آتش حسرت زبانه می کشد؟

ولی ... افسوس که شاخه های گلبن شکسته است و غنچه های نورس مرده و پژمرده و تنها یک خاطره

فراموش نشدنی در قلب من  باقی مانده که آن هم  نهال گلی بی گناه و یا عاشقی نهان است .

ای فرشته عشق .... نهال عشقم را کشتی و برایم حسرت و نومیدی ذخیره کردی !!!! حال چگونه

می توانم از این همه سعادت ، از این همه پیروزی و از این همه عشق و علاقه چشم بپوشم .

اما بدان که چه سوزناک است بنای ابدی را بدست خود خراب کردن . من نمی دانم که رنج مرگ چگونه

است ، ولی رنجی که می کشم با هیچ یک از زجرهای جسمی و دردهای روحی برابر نیست . عالمی

خالی از محبت ، دنیائی بی عشق  و علاقه آتیه مجهول و تاریک است .

فرشته ظریف من ، من خیلی  رنج وکشیده ام . بیا و مرا در زیر بالهای ظریف خود پناه بده : زیرا تو

مقتدری ، تو مهربانی ، ببین چقدر دوستت دارم .

*** ببین همیشه آرزوی دیدنت را میکنم !!!!!؟؟؟ ببین چقدر مشتاق تو هستم . ببین ..... !!!؟؟؟ ***

   نظر یادتون نره ...

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در جمعه نهم تیر 1385 ساعت 7:36 موضوع | لینک ثابت

عشق من ،  منو صدا کن

                                 منو از خودم رها کن

تو اجاق مرده دل

                                آتشی تازه به پا کن

تو منو از نو فنا کن

                              عشق من منو صدا کن

غصه مو بی انتها کن

                              روبروت آئینه بگذار

ابدیتی بنا کن

                              عشق من ،  منو صدا کن

غصه نگفته ام من

                                  تو بیا روایتم کن

عشق من مرمتم کن

 از عذابم راحتم کن

  ای صدای تو نهایت

                               راهیه روایتم  کن

تو به خاکستر نگاه کن

                                آتشی تازه به پا کن

ای بهارم ، انتظارم

                                من زمین بی بهارم

شوره زار انتظارم

                                 شوره زارم ، انتظارم

چهره شکسته دارم

                                 روح و جسم خسته دارم

به در ویرانه عشق

  بغض قفل بسته دارم

شیطون بلا نظر یادت نره...

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در جمعه پنجم خرداد 1385 ساعت 11:52 موضوع | لینک ثابت

از عشق تو آواره هر کوی و خیابون

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در شنبه شانزدهم اردیبهشت 1385 ساعت 12:41 موضوع | لینک ثابت

محبوبم ... من نگاهم و تو ستاره ای .

من تماشا می کنم و تو نور میافشانی .

من زورقی سرگردان هستم و تو بادبان آن هستی .

من در آب شناورم و پیش می روم و تو هدایت کننده و راهنمایم می باشی .

در کنار تو که چون روز روشنی و می درخشی ، من مانند شب تیره و غم انگیز راه می پیمایم .

زیرا روزهای روشن ، شبهای تاریک دارند و همانگونه که بدنبال هر جسم جانداری سایه ای وجود دارد

یک عشق تازه هم بدنبال زیبائیهاست .

تو زیبائی داری ، هوش داری ، دل و احساسات داری . تو زیبا باش ولی به من نگاه کن و بخند و بگذار

بر پاهایت بوسه زنم . بیا دلمان را از شاد کامی لبریز کنیم و دگر هیچ از زندگی نهراسیم .

ببین – عشق در اقیانوس زمانه چون زورق سبکی نیست که هر دم بازیچه دست امواج شود بلکه چون

جزیره ایست که هر اندازه کوچک هم  باشد و پیرامونش را خیزابهای بزرگ فرا گیرد باز نمی تواند آن را

از جای بر کند  و به همراه ببرد .

پس بیا یکدیگر را دوست بداریم و تا آن زمانی که تو زنده باشی  و مرا دوست بداری ، زندگانی در بهشت

را یک ساعت در آغوش تو بودن خواهم فروخت .

دلی کز عشق گردد گرم ، افسردن نمی داند

چراغی را که این آتش بود ، مردن نمی داند

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 ساعت 14:15 موضوع | لینک ثابت

سلام به همه دوستان عزیز و گرامی :

آخه این چه زمونه ای شده ؟؟؟!!!! چرا هر روز و هر لحظه آدم دلشو به چند نفر

می سپاره .... مگه  این دل چقدر ظرفیت داره ؟؟

چرا کسی  به چیزی اعتقاد نداره . چرا حرف حقیقتو کسی نمی فهمه ؟؟؟؟؟

چرا من باید به این دردی که درمان نداره (منظورم اینه که فعلا درمان نداره) باید

دچار بشم ....... آخه چراااااااااااااااااااااااااااااااااااااا؟

چرا کسی دوست داشتن منو باور نداره ؟ آخه یکی به من بگه چطور ی دوست

داشتنو باید به کسی فهموند ... به خدا من دیگه از این کار خسته شدم .

دیگه گفتم بی خیال عشق و عاشقی  . مگه آدم چقدر صبروتحمل  داره که بخواد

این همه درد و رنج بکشه که اون طرفش بخواد حرفاشو باور کنه ...

اصلا نمی خوام تا ابد حرفامو باور کنه .......................................

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385 ساعت 11:32 موضوع | لینک ثابت

غربت من هر چی  که هست،از با تو بودن بهتره

آخر خط زندگی این نفسهای آ خره

وقتی دارم با هر نفس

از این زمونه سیر میشم

وقتی با یک زخم زبون

از این و اون دلگیر می شم

این آخر راه دیگه باید که تنها بمیرم

تنها تو اوج بی کسی تو غربت آروم بگیرم

باید برم ،باید برم باید که بی تو بپـرم

آخ چه سنگین می زنه این نفسهای آخرم

سکوت من نشونِۀ رضایـتم نیست ، می دونی

گلایه هامو می تونی از تـوی چشمام بخونی

بگو آخه جرمم چیه که باید این جور بسوزم

هیچی نگم داد بزنم لبهام رو هم بدوزم

دربه در غزل فروش ، منم که گیتار می زنم

با هر نگاه به عکست انگار من خودمو دار میزنم

نفرین به عشق و عاشقی ، نفرین به بخت و سر نوشت

به اون نگاه که عشق تو که سر نوشت من نوشت

نفرین به من ، نفرین به تو ، نفرین به عشق من و تو

به ساده بودن منو به اون دل سیاه تو

                                      نظر یادتون نره ...

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در سه شنبه پانزدهم فروردین 1385 ساعت 22:58 موضوع | لینک ثابت

محبوبم .... می خواهم پیش از آنکه چیزی بنویسم کمی از عشق خود برایت بگویم .

من تو را دوست دارم ، می شنوی – تو را دوست دارم .

این اعترافی است که با ایمان به تو می کنم و همه تکالیف و وظایف آنرا به عهده

 می گیرم .

من تو را دوست دارم ، به تو وفا دارم . جز تو هیچکس نمی بینم ، تنها در اندیشه هایم

 تو هستی .

دلم با کسی  جز تو سخن نمی گوید ، جز سوی تو دست سوی کسی دراز نمی کنم ،

تو را دوست دارم و این دوست داشتن همه چیز من است .

پس دیگه دلتنگ و شوریده نباش ، بگذار تو را دوست بدارم ، بگذار در آغوش نیکبختی

 و عشق  تو جای بگیرم و از من هیچ بیمی به خود راه مده و بیهوده از عشقم شک

نداشته باش .

عزیزم – هنگامی که غمگینم به تو می اندیشم ، مانند روزهای زمستان که انسان در

اندیشه آفتاب است.

وقتی دلشادم باز در خیال تو هستم ، همانگونه که انسان در آفتاب سوزان به فکر سایه

است .

همواره نام تو ، خیال تو ، نقش روی تو ، دوری و نزدیکی تو را در بر دارم.

من تو را دوست می دارم – خدا گواه است در این مدت که من با تو پیمان عشق و یاری

 بستم هیچ لغزشی نداشتم .

. یک بار نشده که در اندیشه فریفتن تو باشم و بخواهم دروغ و نیرنگ سازی کنم.

شبانگاه که تو در خوابی من بیدارم ، مرا در خواب ببین ، من هم در خیال تو تو را

 می بینم .

آه ... چه خوب بود که تو می توانستی آنچه را در اندیشه من است بخوانی ، آنوقت

میدیدی که آنچه در آنجا نوشته شده است این است :

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384 ساعت 7:58 موضوع | لینک ثابت

 ای یار عزیز ...

ای عجل ازقید زندان غمم آزاد کن

سعی دارد محنت هجران،توهم امداد کن

ِای که هرگزغافل از یاد رقیبان نیستی

هیچ عیبی نیست از ما گاهی نیز یاد کن

آنگاه که من رخت از جهان بربندم برمزارم شا خه ای

ازسرو بگذارید.چراکه من برگ های لرزان ورنگ سبز

آن که بدون ریب وریای ظاهری است دوست دارم و درنزد

من بسیاردلنشین است زیرا:اومثل گل سرخ نیست

که پژمرده شود یا مثل گل یاس که ازفروغ وتابش بیافتد.

آری....او مثل بلبلان نغمه ساز نیست که چون فصل

خزان رسید مهاجرت کند وناپدید شود.مانند زنبق های

رنگارنگ نیست که بزودی دل فریبی خود را از دست

بدهد.

«شاخۀ سروی برروی قبرمن بگذارید چرا که سایۀ آن

بر زمینی که من درآن به خواب رفته ام سنگینی نمیکند»

نظر یادتون نره ...

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در شنبه بیست و نهم بهمن 1384 ساعت 20:4 موضوع | لینک ثابت

به نام تک مکانیک قلب های عاشق

باز هم می نویسم ‌‌‌٬ باز هم به سوز و گداز خود ادامه می دهم٬ باز هم فریاد می کنم،

 باز هم آه می کشم ، باز هم ناله سر می دهم . آنقدر می گویم و می نویسم

، آنقدر میآیم و میروم ، آنقدرمی گویم و فریاد می زنم تا به حال زارم رقت آوری

 و بر بیچاره گیم ترحم نمائی .سرت را به علامت نفی تکان میدهی ؟؟!!

لبخند تمسخر بر لبان آشکار می نمائی !؟؟ می گوئی ممکن نیست.

من نمی توانم دل خود را به تو واگذارم و خود بی دل وشیدا باشم ...

آخر ای بیرحم رحم کن.شما دختران چرا اینطوری هستید؟چرا هر دم و هر

ساعت دل را به یکی می سپارید ؟! مگر شما یک دل بیشتر دارید؟

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم

روز و شب زیر لبم اسم تو را ذکر کنم

من به آن می ارزم که به من تکیه کنی

گل اطمینان را تو به من هدیه کن !!!  

نظر یادتون نره ..

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در جمعه بیست و هشتم بهمن 1384 ساعت 21:37 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در شنبه بیست و دوم بهمن 1384 ساعت 10:23 موضوع | لینک ثابت

 لی لی پشت سرمون  حرفای رنگی می زنن

دروغ و تهمتا رو به چه قشنگی می زنن

لی لی انگار نمی خوان ما دو تا مال هم باشیم

دوست دارن که غیر ممکن و محال هم باشیم

نگاه به خودت نکن ،خیلی از آدما بدن

خیلیا پشت سر ما حرفای سیاه زدن

لی لی جون قهر تو هم مثل یه دنیا می مونه

کی تو دنیا واسه علی ، مثل لی لی می مونه

آدما دوست ندارن به قصه مون نگاه کنن

دوست دارن ما رو یه جور از همدیگه جدا کنن

لی لی  من اسمتو با دنیا عوض نمی کنم

واسه خاطر نگات تا تهِ دنیا می شکنم

انقدر داد می زنم اسمتو با چشمای خیس

که خودت بهم بگی کافیه علی ،ننویس

دیوونَت پسری از جنس روزای تابستونه

که به عشقت می شینه ، اشک بلوری می ریزه

اسممو صدا کن . همش نگو می خوام برم

بگو علی ، لی لی جون بگو ،عجیب منتظرم

لی لی جون نمی شه این قصه رو این جوری بگم

لازمه بیام پیشت ،از غصهً دوری بگم

**زندگی پشت دیوار آینه رنگ دیگری دارد**

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در جمعه بیست و یکم بهمن 1384 ساعت 11:21 موضوع | لینک ثابت

 p@@@@......................@@@............@@@...................@@........@@@@@@ @@@..................@@.....@@.........@@@.................@@.........@@..........@ @@@................@@.........@@.........@@@.............@@...........@@............ @@@................@@.........@@............@@@.........@@............@@@@@@ @@@................@@.........@@...............@@@.....@@.............@@@@@@ @@@......@........@@......@@...................@@@.@@...............@@............ @@@@@@.........@@....@@.......................@@@@................@@..........@ @@@@@@.............@@@.............................@@@................@@@@@@ 

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در شنبه پانزدهم بهمن 1384 ساعت 1:8 موضوع | لینک ثابت

 ای دو چشمانت چمنزاران من

داغ چشمت خورد ه برچشمان من

درجهانی این چنین سردوسیاه

باقدمهایت قدمهایم به راه.

Oyou whose two eyes are my prairie

The scar of your eyes has touched mine

Whithina world so dis mal

Whith your steps I take steps.

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در شنبه هشتم بهمن 1384 ساعت 9:41 موضوع | لینک ثابت

چی بگم که خیلی تنهام

می دونی یاری ندارم

چی بگم که غیر غصه

دیگه دلداری ندارم

هیچ کسی پا نمی زاره

به سراچهً خیالم

هیج کس نداد جوابِ

این سوال بی جوابم

هر کی اومده سه روزی

از دلم بازیچه ای ساخت

دلمم مثل عروسک

ساده بود دل به دلش باخت

گله و گلایه ای هست 

بی وفائی رسم عشق

عاشقا تنها می مونند

تنهائی مرام عشق

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در جمعه هفتم بهمن 1384 ساعت 16:45 موضوع | لینک ثابت

 همه زندگی من اون نگاه عاشقت بود

چرا فکر کردی به جز من یکی دیگه لایقت بود

رفتی و ازمن گرفتی اون نگاه آشنا تو

واسه من باقی گذاشتی التهاب لحظه ها تو

حالا تنها نشستم با نوای بی نوایی

چه غریبم بی تو اینجا ای غریبه بی وفایی

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در دوشنبه سوم بهمن 1384 ساعت 22:44 موضوع | لینک ثابت

  وقتی که دلتنگ می شم همراه تنهائی میرم

داغ دلم تازه میشه

زمزمه های خوندنم وسوسه های موندنم

با تو هم اندازه میشه

قد هزار تا پنجره تنهائی آواز می خونم

دارم با کی حرف می زنم

نمی دونم نمی دونم

این روزها دنیا واسه من

از خونه مون کوچکتره

کاش می تونستم بخونم قد هزار تا پنجره

طلوع من طلوع من

وقتی غروب پر بزنه

موقع رفتن من

حالا که دلتنگی داره رفیق تنهائیم می شه

شما هم نارفیق شدید

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در دوشنبه سوم بهمن 1384 ساعت 13:59 موضوع | لینک ثابت

 بیا دلبر که من دلگیرم امشب

بیا که با اجل درگیرم امشب

نیائی گر سراغم ای پریوش

ز هجر دوریت میمیرم امشب 

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در یکشنبه دوم بهمن 1384 ساعت 21:10 موضوع | لینک ثابت

 مرا دوست می داری؟!

تو را دوست می دارم؟! مگر خاموشی من راز دلم را به تو نمی گوید؟!

تو را دوست می دارم ؟! مگر ذرات وجودم با تو حدیث عشق نمی گویند؟!

تو را دوست می دارم ؟! مگر نمی دانی که دل من آفریده شده برای اینکه تو را دوست

داشته باشد . آری .... روزی که تو را دیدم دیگر علاقه ام از همه چیز سلب شد و عشق تو

مانند ستاره درخشانی در قلب من جایگزین شد.

وقتیکه دل آشفته ام به حقیقت عشق تو پی برد دیگر آنی مر آسوده نمی گذارد. وقتیکه زبان 

من خاموش است دل دیوانه ام می نالد و رنج می کشد....... ودر آخر این کلمه را می گویم که:

   گمان مبر که ز عشق تو دست بر می دارم

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در یکشنبه دوم بهمن 1384 ساعت 13:59 موضوع | لینک ثابت

سلام...این وبلاگو برای اولین بار باز کردم اگه نتطه ضعفی داشت شما به بزرگی خودتون ببخشید

نوشته شده توسط .•*.*•. .•*. مجنون و تنها .*•. .•*..*•. در جمعه سی ام دی 1384 ساعت 20:55 موضوع | لینک ثابت